ALGO DE TODO

Hoxe sábado, ás 20 horas no Auditorio de Baiona, a asociación A Seneira ofrécenos a actuación do músico Xavier Blanco. Este home é un folclorista que ten recollido un impresionante traballo da música máis popular do noso país, interpretando un sin fín de pezas acompañado de instrumentos do máis variado. No video do enlace podedes ver unha mostra do seu traballo

http://video.google.es/videoplay?docid=91400531004303450&hl=es

Unha vez máis é a sociedade civil organizada a que se preocupa por que a nosa cultura e o noso patrimonio siga vivo, promovendo actuacións coma a de hoxe. Aos amigos da Asociación A Seneira, moita sorte e grazas por estar aí apoiando a nosa música.

O DOMINGO MANIFESTACIÓN EN VIGO

A Ría non se Vende convoca unha manifestación este domingo ás 12 da mañan en Vigo para defender a nosa ría de tódolos ataques que está a sufrir, e tentar de concienciar aos veciños de que non podemos seguir así, maltratando o patrimonio máis grande que temos e que , de seguir polo camiño que algúns están marcando, en pouco tempo convertiráse nun espazo morto e sen esas cualidades tan valoradas que tanto benestar levan producido.

Debemos defender ese inmenso espazo ecolóxico que fixo que naceran nas súas beiras as poboacións máis dinámicas do noso país, e que é envexada e coñecida no mundo enteiro pola súa biodiversidade e a fermosura das súas paisaxes.

Mañán debemos estar aí, apoiando a defensa da ría.

UN NOVO MONTE CON USOS VELLOS

Estase a celebrar en Ourense un congreso sobre o Castiñeiro. Polas novas que temos da prensa estase a recuperar o coidado e cultivo dunha árbore que ten dado moito ás nosas xentes. Os soutos de castiñeiros eran os fornecedores dun elemento básico na dieta das nosas xentes e dos animais domésticos. Asemade, tamén producían madeira para os mobles, as trabes usadas na construcción das casas e outros moitos usos básicos. Un souto de castiñeiros é un lugar cheo de vida e conforma un micro espazo no que se dan unha grande variedade de especies animais e vexetais, un espazo xerador de lendas e contos, un lugar máxico no que os nosos devanceiros aproveitaron a forza da terra para erguer o xermolo de parte da nosa cultura.

O Val Miñor ten na Serra da Groba lugares onde se da o castiñeiro e outros nos que se podería dar. Os ourizos van sempre adiantados ao respecto dos das terras ourensans, na súa maduración. Esas castañas que se poderían colleitar terían un valor engadido: o de ser temperás. Eso supón un maior prezo no mercado.

Dende SOS Groba apuntamos este dato para un posible estudo da produción e posta en valor da nosa Serra. Xa temos dito que a esto se lle pode engadir o cultivo dos cogumelos e, como non, a madeira a máis longo prazo. Un souto ben coidado e xestionado pode xerar recursos directos moitos anos e, o que é máis importante, indirectos toda una vida.

Póñamonos pois ao choio e sexamos xenerosos coa terra que tanto nos ten dado. Oportunidades e medios háinos, só falla a vontade de quen pode: os donos dos montes. O noso apoio para levar a cabo estas e outras accións xa o teñen.

http://www.farodevigo.es/secciones/noticia.jsp?pRef=2008052400_16_227902__Ourense-Ourense-acapara-casi-mitad-plantacion-Galicia

PENSANDO NO FUTURO

SOS Groba segue a pensar no futuro e, paseniño pero sen pausas, a traballar para mellorar as condicións do noso patrimonio natural e cultural. Esta semana SOS Groba foi de visita ao IES Auga da Laxe en Gondomar. En doús días sucesivos foron os alumnos de 1º da eso os que escoitaron as explicacións sobre a problematica da nosa serra e os moitos "tesouros" que agocha. O coñecer para valorar e respectar, é unha máxima que hai que espallar, e nada mellor que coas xeracións de rapaces e rapazas que teñen que estudar nos seus curriculums educativos, en primeiro lugar o que teñen máis perto e despois o de máis lonxe. Consideramos que de pouco lle serve a uns rapaces do Val Miñor saber tódolos ríos da península se non coñecen como se chaman nin a flora e fauna que posúen os que están á carón da súa casa.
É moi gratificante ver como profesores e alumnos toman conciencia dos problemas que temos e, mediante a información e o estudo, buscar solucións para construir entre todos un futuro mellor.

NOVAS NA PRENSA

Na prensa de hoxe vemos unha nova que nos gusta e que nos amosa como se pode pór en valor o noso monte, pensando no futuro e sementando esperanza para as xeracións vindeiras. Os que dende nenos poidemos buscar a sombra baixo as ponlas dun castiñeiro, no verán, ou andar as castañas entre os ourizos no outono, temos que darlle as grazas aos nosos avós e bisavós que un día tiveron a paciencia e o agarimo de plantar eses soutos que hoxe podemos ollar e gozar. Si agora, neste século XXI da vertixe e a globalización non somos quen de parar un pouco o ritmo e botarlle unha man á terra, -en todo o seu senso, a palabra terra- estamos certos que non teremos futuro, ni como pobo nin como sociedade.
A nosa Serra da Groba pode ter moitas solucións que nos axuden a vivir mellor a todos e que, algún día, poidamos recoller con agarimo
os froitos da semente que hoxe procuramos sementar. Estes castiñeiros da noticia da Voz de Galicia tamén poderían medrar nalguns lugares da nosa serra. Eses cogumelos tamén poderían medrar neses milleiros de bidueiros e sobreiras que estes días estamos a ver como se plantan na Groba e converterse neses valores engadidos que valorizan o noso monte e lle dan novas perspestivas que, ogallá, se contaxiesen a tódalas comunidades de montes e as conciencias dos nosos veciños.
Aos que sementan coas súas mans esa novas árbores, parabéns e boa andaina no labor. Aos que sementan coa palabra e o exemplo, forza e alento para seguir. O labor é ardúo pero para todos a recompensa será gratificante e, o que é o mellor, manterá viva a esperanza.

http://www.lavozdegalicia.es/ourense/2008/05/22/0003_6838748.htm

http://www.lavozdegalicia.es/ourense/2008/05/22/0003_6838749.htm

AS FOTOS

Onte por problemas técnicos non poidemos subir as fotos que acompañaban ao texto. Hoxe, aínda que segue habendo fallos, ímolo intentar.










Os nenos xogando arredor da GaliñaAzul.






















Os ovos no seu niño especial sorprenderon aos nenos.
















Un veciño de Baiona leendo a Crónica rimada de Baiona e o seu mar, de X.M.Álvarez Blázquez.

Xente que escoitaba e/ou esperaba a súa quenda para leer.













Alfonso Soliño explica a Cristina Berg a súa obra.





















Concha Costas e os amigos/as de Espazo Lectura analizan a obra escultórica.

QUEDA MOITO QUE FALAR

http://www.lavozdegalicia.es/dinero/2008/05/20/0003_6833794.htm Como apuntabamos onte, aínda queda moito por falar sobor do tema do traslado de ENCE e a súa posible adquisición por parte dun novo grupo empresarial galego. Segundo declaracións do conselleiro de Industria a Radio Galega, eses empresarios poderían ser compensados con concesións no reparto eólico que está en marcha. O reloxo da bomba está en marcha e os que queren fuxir e máis os que queren que a bomba non estoupe andan a argallar argumentos e preparar apoios para o si e para o non. Atentos o que poida pasar. Non nos faltaban problemas e parece que temos un semilleiro o que, en primaveira, lle agroman as herbas como a o ourizo caheiro as espiñas. MAIS DO DÍA DAS LETRAS O sábado foi unha ledicia ver xogar aos nenos arredor da Galiña azul de Alfonso Soliño. Quixeramos dende aquí felicitar a Alfonso polo acerto eque, consideramos, tivo con esta obra. É unha peza fermosa, moderna e moi equilibrada, tanto nos materiais e a composición do conxunto. Calquera que a vexa vai a sentir o desexo de tocala e admirala con respecto . Quixéramos tamén explicar que esta obra nace da homenaxe que o IEM lle quixo facer a Carlos Casares hai xa tempo, e que por diversos motivos se foi adiando . Alfonso Soliño púxose a traballar e, como adoita cando se trata de facer cousa para o seu pobo ou o Val Miñor, creou desinteresadamente esta obra. O seu pudor e humildade fánno fuxir de recoñecementos e palabras de agradecemento, que nós dende aquí si queremos facer públicas. Parabéns Alfonso e moitas grazas en nome de todos os veciños do Val Miñor aos que nos gusta a túa obra. Explicar, tamén, que a Galiña azul está mirando cara Vilariño, onde está o fogar de Carlos Casares, e que os tres ovos son unha representación simbólica dos tres concellos do Val Miñor. Leer o conto de Casares, e que os nosos nenos inzen de imaxinación e fermosa inocencia as nosa vidas. Tamén queremos salientar o traballo de Concha Costas e todo o equipo de Espazo Lectura polo grande labor que están a facer co seu club de lectura e as súas sesións de conta contos, bukcrossing, etc. Grazas a todas/os por traernos a todos os milleiros de mundos que se agochan nunha lectura. Aos amigos da Asociación Cultural O Ximnbaleu, os noso parabéns e que non se cansen e sigan a sorprendernos e animarnos con actividades como a que fixeron este sábado. Os libros na rúa, as voces dos nosos poetas e escritores nas voces dos veciños e visitantes... unha fermosa actividade que se debería converter nunha rutina diaria ou semanal nos cafes, prazas ou calquera outro lugar público. E, para rematar o apuntamento de hoxe, comentar que xa estan a enraizar nos montes da Groba as novas árbores que estes días andan a plantar. Agardamos que o tempo lles sexa propicio e cheguen a se converter en bosques cheos de vida.

O XOGO DO TROCO

http://www.lavozdegalicia.es/dinero/2008/05/19/0003_6830403.htm

No xornal La Voz de Galicia de hoxe poidemos ler que a Xunta negocia o traslado de ENCE con un grupo empresarial galego e vencella este traslado coa nova adxudicación do negocio eólico en marcha.

Como temos dito en apuntamentos anteriores, seguen a trocar cromos e a xogar unha partida coas cartas marcadas.

Por outra banda en declaracións a Radio Galega, o alcalde da Coruña dí que nin no porto exterior da Coruña nin en Ferrol ten cabida esta nova planta nin unha posible papeleira que remataría todo o ciclo do tratamento da pasta de papel.

En Pontevedra, o seu alcalde congratulase da nova aparecida nos medios, e agradece a Consellería de Industria o traballo que está a realizar para adiantar o traslado de ENCE.

E mentres nós agardando a que alguén da Consellería de Medio Ambente nos explique ese mapa da Rede Natura, que tan ben pintaron nun papel, que afecta a nosa Serra da Groba. Mellor dito, que afecta aos eucaliptais da parte do poñente da nosa serra. Probiños eucaliptos, estaban en perigo e a sensibilidade da Consellería vénnos a salvar.

Namentres, as pozas e os humidais das chans do alto da Gabiñeira, as de Torroña e, xa máis aló, a Chan do Cereixo seguen a mandar un SOS sen que se escoite nas consellerías.

Esa nova que anuncia unha mestura de intereses, como podemos observar, tan contrapostos, e que mete o negocio eólico no mesmo saco que a pasteira e a papeleira cheiranos mal ( nunca mellor dito o do cheiro).

Dende SOS a Serra da Groba ímos estar moi atentos e, por suposto, denunciaremos calquera cambalache que advirtamos.

Mentres, ímonos preparando para a manifestación de este próximo domingo en Vigo. A Ría Non Se Vende convoca a tódolos que queiran parar a desfeita que está a sofrir o sur da provincia de Pontevedra. Iremos comentando pola seman.

FESTA DAS LETRAS

Onte dous fermosos actos en honor das nosas letras .
Gondomar: Inaguaración do Paseo Carlos Casares e do recanto da Galiña Azul, unha magnífica obra escultórica de Alfonso Soliño Troncoso. Banda de música de Vincios e moita xente lendo e participando nos actos preparados polo Concello de Gondomar e o IEM.
En Baiona: O XIMBALEU convocou a veciños e visitantes a ler textos en galego na rúa. Música de zanfoña e gaita acompañaron aos ouvintes. Nenos con entusiasmo e unha grande ledicia lendo a Xosé María Álvarez Blázques e a súa Colorín. Fermoso.
Parabéns a todos, participantes e convocantes.